Hotel Ubud Wana

Ubud Wana Resort siedzi dosłownie przy granicy Świętego Lasu Małp, co oznacza dwie rzeczy: spokój i zieleń dookoła, ale też małpy, które od czasu do czasu zaglądają na teren obiektu. To nieduży, kameralny ośrodek otoczony bujną tropikalną roślinnością, z charakterystyczną balijską architekturą i kilkoma poziomami połączonymi ścieżkami porośniętymi paprociami i palmami. Czystość i porządek części wspólnych są na dobrym poziomie i regularnie chwalone, choć stan techniczny niektórych elementów obiektu zdradza wiek budynku i w kilku miejscach wymaga odświeżenia. Na terenie hotelu działają bezpłatne dystrybutory wody pitnej dostępne całą dobę, co goście konsekwentnie wymieniają jako duży plus.

Pokoje należą do największych atutów tego miejsca. Przestronne, dobrze wyposażone (sejf, mini lodówka, suszarka), z działającą klimatyzacją i dużą łazienką z przestronnym prysznicem. Część pokoi na parterze ma bezpośredni dostęp do basenu, co goście oceniają jako wyraźną przewagę nad wyższymi piętrami. Haczyk, o którym warto wiedzieć: wilgoć. Pojawia się w opiniach na tyle regularnie, żeby traktować ją poważnie. Część pokoi (szczególnie wille i jednostki na parterze) bywa wyraźnie zawilgocona, z wyczuwalnym stęchłym zapachem. Jeśli masz astmę lub jesteś wyczulony na zapachy, warto przy rezerwacji dopytać o piętro i typ pokoju. Łazienki są przyzwoite, choć kilku gości zwraca uwagę na ślady zużycia (kamień na szybach prysznicowych, przebarwione fugi). Nie jest to reguła, ale przy wymaganiach typowych dla 4-gwiazdkowego standardu może być odczuwalne. Sprzątanie bywa nierówne. Większość gości nie ma zastrzeżeń, ale pojawiają się głosy o brudnej pościeli czy sofach wymagających odświeżenia.

Bufet śniadaniowy to solidny punkt programu: żywa stacja z jajkami przygotowywanymi na bieżąco, wybór ciepłych dań rotujący każdego dnia, świeże owoce, pieczywo i przeróżne dodatki. Większość gości wychodzi z niego zadowolona, choć część osób ocenia go jako wystarczający, a nie spektakularny. Kolacje w hotelowej restauracji zbierają dobre opinie za wyrafinowane, pięknie podane dania, choć wybór wieczornego menu bywa ograniczony. Raz w tygodniu odbywa się barbecue z pokazem tańców balijskich (niezłe połączenie). Bar na terenie obiektu serwuje koktajle, a w sezonie można trafić na happy hour w formule dwa w cenie jednego. Na ulicy przy hotelu i w bliskim sąsiedztwie czeka kilkanaście restauracji z dobrą lokalną kuchnią w rozsądnych cenach, więc brak urozmaicenia w hotelu łatwo nadrobić bez taksówki.

Trzy baseny rozlokowane po terenie sprawiają, że nawet w sezonie nie ma tu tłoku, a goście chwalą je regularnie, szczególnie podkreślając spokój i zieleń, którą są otoczone. Pokoje na parterze z bezpośrednim dostępem do basenu i własnymi leżakami to opcja, którą warto dopłacić (zwróć uwagę przy rezerwacji, bo goście z wyższych pięter czują się nieco odsunięci od strefy basenowej). Jeden z basenów wyposażony jest w dysze masujące i jacuzzi, co przy tropikalnym klimacie robi robotę. Baseny są czyszczone każdego ranka, choć kilku gości z willi prywatnych sygnalizowało, że prywatne baseny bywają gorzej utrzymane niż te główne. Główny basen otoczony jest leżakami, ale przestrzeń jest dość wąska, jeśli nie masz pokoju bezpośrednio przy nim.

Spa działa na wysokim poziomie i to pewniak tej oferty. Goście wielokrotnie podkreślają profesjonalizm zabiegów, czystość pomieszczeń i relaksującą atmosferę (ceny oceniane jako rozsądne, choć jedno ze spa przy willach bywa uznawane za nieco droższe niż okoliczne salony). Strefa fitness jest skromna, dosłownie rower i stepper, więc kto liczy na pełnowymiarową siłownię, będzie rozczarowany. W okolicy hotelu bez problemu znajdziesz dodatkowe opcje masażu w cenach niższych niż hotelowe.

Hotel leży przy ulicy pełnej restauracji, kawiarni i salonów masażu – dosłownie kilka kroków od wejścia. Małpi Las (Sacred Monkey Forest) to sąsiedztwo w sensie dosłownym: około 200 metrów spacerem, a wille ośrodka graniczą z nim bezpośrednio. Przez las biegnie skrót do centrum Ubud (ok. 10–15 minut pieszo), choć wąska droga jest zatłoczona skuterami i słabo oświetlona po zmroku – po ciemku lepiej złapać Graba (koszt przejazdu to ok. 4–8 zł za osobę). Po drugiej stronie ulicy działa mały supermarket, a w bezpośrednim sąsiedztwie znajdziesz pralnię. Ośrodek oferuje bezpłatny autobus wahadłowy do centrum, ale kursuje tylko dwa razy dziennie (rano i po południu), więc przy spontanicznych planach i tak skończy się na Grabie.