Relax Inn

Relax Inn to budżetowy hotel w centrum Bugibby. Teren i wejście do hotelu wyglądają na mocno zużyte (winda z klimatem rodem z poprzedniej epoki, graffiti na drewnianej ramie), a ogólny stan techniczny obiektu to jeden z największych zarzutów gości, powtarzający się w bardzo wielu opiniach. Czystość części wspólnych i pokoi wypada jednak przyzwoicie jak na tę klasę cenową, choć powierzchowna. Największy problem tego miejsca to katastrofalna izolacja akustyczna: hałas z korytarzy, sąsiednich pokoi i głośnej ulicy z pubami jest słyszalny niemal przez całą dobę, a ten mankament pojawia się w zdecydowanej większości recenzji. Krótko mówiąc: dobra baza wypadowa na 2–3 noce dla tych, którym lokalizacja i cena ważniejsza niż komfort snu.

Pokoje prezentują mocno zróżnicowany standard. Łazienki to zdecydowany atut – odnowione, nowoczesne i czyste, co potwierdza spora część gości. Sprzątanie odbywa się codziennie, ręczniki wymieniane regularnie. Na tym jednak lista pochwał się kończy. Materace to największy problem tego miejsca. Twarde, ze wyczuwalnymi sprężynami, wbijającymi się w plecy przy każdym obrocie. Łóżka skrzypią przy każdym ruchu, a "podwójne" to w praktyce dwa pojedyncze złączone ze sobą, które się rozsuwają. Izolacja akustyczna jest szczątkowa – drzwi do pokoi przepuszczają każdy dźwięk z korytarza (rozmowy, trzaskanie drzwiami, nocne powroty gości), a ściany między pokojami są cienkie jak papier. Klimatyzacja działa, ale generuje głośny hałas podczas intensywnej pracy, a część jednostek kapie wodą (wymagają serwisu). Wi-Fi w pokojach bywa niestabilne i zrywa połączenie. Wyposażenie pokoju jest bazowe: lodówka, czajnik, mały telewizor – wszystko funkcjonalne, choć mocno wyeksploatowane. Pokoje są przestronne, część z balkonem i widokiem na morze (warto prosić o wyższe piętra, numery x01–x04). Krótko: łazienka i codzienne sprzątanie to solidna baza, ale jeśli zależy Ci na przespanej nocy, masz problem.

Śniadanie to jeden z bardziej kontrowersyjnych elementów pobytu. Bufet działa, jest wliczony w cenę (około 20 zł za opcję dodatkową, jeśli nie masz go w pakiecie), ale monotonia menu to stały zarzut przewijający się przez dziesiątki opinii. Codziennie to samo: chleb, ser, wędlina, rogaliki, płatki, jogurt, kawa i soki. Ciepłych dań nie uświadczysz. Część gości chwali świeżość produktów i wystarczającą sytość jak na budżetowy hotel, inni wprost piszą, że po kilku dniach woleli jeść śniadanie w pobliskich restauracjach (a tych w okolicy nie brakuje). Sala śniadaniowa jest mała, a jeśli przyjdziesz po 9:00, część pozycji może być już niedostępna i nieuzupełniana. Krótko: śniadanie nie jest powodem, żeby tu przyjeżdżać, ale głodny nie wyjdziesz.

Basen znajduje się na dachu budynku i oferuje widok na morze oraz okoliczne tereny. Sam zbiornik jest mały (porównywalny z dużym jacuzzi), a opinie o jego czystości są wyraźnie podzielone: część gości ocenia go jako czysty, inni opisują go jako zaniedbany, z łuszczącą się farbą na krawędziach. Leżaki to osobny problem: stare, podziurawione, częściowo połamane i brudne. Basen bywa zamknięty w miesiącach zimowych (np. w lutym), a godziny otwarcia są ograniczone (do około 18:00). Ręczniki basenowe nie są zapewniane.

Plaża skalista w Bugibbie jest dosłownie za rogiem, kilka minut spacerem (większość gości mówi o 2–10 minutach, zależnie od pokoju i tempa). To lokalizacja, która robi robotę: morze, restauracje i przystanek autobusowy w jednym promieniu. Plaża skalista nie jest miejscem do plażowania na piasku, ale jako punkt wyjścia do zwiedzania wyspy sprawdza się znakomicie.

Bugibba to jedna z najbardziej centralnych i dobrze skomunikowanych miejscowości na Malcie, a Relax Inn wylądował dokładnie w jej sercu. Do plaży skalistej jest dosłownie kilka minut spacerem (3–10 minut, zależnie od kroku), a wokół hotelu koncentruje się gęsta sieć barów, restauracji i sklepów, do których nie trzeba nawet wsiadać w autobus. Dworzec autobusowy Bugibba jest oddalony o około 10 minut pieszo, co otwiera dostęp do całej wyspy: Valletta to godzina jazdy, Rabat około 40 minut. Bilety jednorazowe kosztują ok. 10–11 zł za przejazd, a tygodniowy karnet nielimitowany to wydatek rzędu ok. 100–105 zł. Stąd bez problemu dotrzesz na Comino (Błękitna Laguna) czy Gozo (Cytadela Wiktorii). Wieczorami okolica żyje pełną parą: muzyka z barów i ruch uliczny są wyraźnie słyszalne, więc jeśli szukasz cichej bazy, to nie jest to adres dla ciebie. Dla tych, którzy przyjeżdżają zwiedzać wyspę i wracają do hotelu tylko spać, lokalizacja jest po prostu pewniakiem.