Wodnik

Wodnik to gigantyczny kompleks hotelowy głęboko w sosnowym lesie nad zalewem Słok, kilkanaście kilometrów od Bełchatowa. Bez własnego auta tu nie dotrzesz, a droga dojazdowa przez las to część klimatu, nie usterka. Z jednej strony masz ciszę, wodę i las, z drugiej na horyzoncie rysuje się sylwetka elektrowni i dymiące kominy (choć bliskość powoduje, że samo miejsce jest poza strefą opadów zanieczyszczeń). Widoki na zalew, szczególnie o zachodzie słońca, są autentycznym walorem tego miejsca. Sam obiekt to duży, wielopiętrowy budynek z windami i sporym bezpłatnym parkingiem, który z zewnątrz wyraźnie woła o odświeżenie elewacji. Stan techniczny części wspólnych to największy haczyk: kartki z napisem "awaria" są tu stałym elementem wystroju, a wiele atrakcji od lat nie działa. Czystość w częściach wspólnych jest w porządku, jednak ogólne zaniedbanie obiektu jest widoczne gołym okiem i trudno to zbagatelizować przy przeciętnej ocenie hotelu.

Pokoje są przestronne, co przy tej klasie cenowej robi wrażenie, ale wystrój zatrzymał się gdzieś w okolicach późnego PRL-u. Czystość trzyma poziom, choć meble, pościel i armatura mają wyraźnie swoje lata. Łazienki są zadbane i czyste, jednak sprzęty i wykończenie też pamiętają inne czasy. Powtarzającym się problemem jest brak podstawowego wyposażenia: w wielu pokojach nie znajdziesz czajnika, lodówki ani suszarki do włosów. Klimatyzacji po prostu nie ma, co latem może być realnym problemem. Karty magnetyczne do pokoi regularnie odmawiają posłuszeństwa (to nie jednostkowy przypadek, to standard).

Kuchnia to zdecydowanie najmocniejsza strona tego miejsca. Przytłaczająca większość gości chwali posiłki, a opinie o jedzeniu są wyjątkowo zgodne jak na tak zróżnicowane recenzje ogólne. Śniadania serwowane są w formie bufetu i oceniane jako smaczne i różnorodne, choć kilkoro gości zwraca uwagę na ich monotonię przy dłuższych pobytach. Obiady i kolacje wypadają jeszcze lepiej, a restauracja z widokiem na zalew działa w przystępnych cenach (pokoje w okolicach 200 zł za dobę). Haczyk jest jeden: bar zamyka się wcześnie (ok. 22:00), a po godzinie 20:00 dostępność napojów i przekąsek bywa mocno ograniczona, co przy wieczornym wypoczynku może irytować.

Basen hotelowy jest nieczynny i wygląda na to, że nie jest to chwilowa przerwa techniczna. Goście opisują go jako ruinę, a kolejne wizyty na przestrzeni lat potwierdzają, że stan się nie zmienia. Jacuzzi i balia zewnętrzna również nie działają. W ramach pakietu hotelowego można dostać wejściówkę do pobliskiego aquaparku Solpark Kleszczów, który goście oceniają pozytywnie, ale to dodatkowy dojazd samochodem do innej miejscowości.

Pokój zabaw dla dzieci jest przez kilkoro gości opisywany jako duży i dobrze wyposażony. Na zewnątrz działa dmuchaniec, a do dyspozycji jest też mini boisko do piłki nożnej i kort tenisowy. W pakiecie wakacyjnym można korzystać z pobliskiego aquaparku Solpark Kleszczów, co dla rodzin z dziećmi jest sporym bonusem. Sala gier to loteria: Xbox figuruje w ofercie, ale w praktyce go nie ma, piłkarzyki bywają zepsute, a paletki do ping ponga nadają się do wymiany. Rodzice planujący wyjazd z dziećmi powinni liczyć się z tym, że część atrakcji może być niedostępna w trakcie pobytu.

Oferta sportowo-rekreacyjna jest mocno nierówna. Na papierze brzmi nieźle: korty tenisowe, boisko do siatkówki, bilard, ping-pong, piłkarzyki, sala zabaw dla dzieci z dmuchańcem, mini boisko do piłki nożnej. W praktyce część z tego wymaga szczęścia, bo sprzęt bywa zepsuty lub niedostępny (piłkarzyki bez piłki, paletki do ping-ponga w strzępach, Xbox wyłącznie w nazwie sali). Sauna działa, choć jej dostępność bywa zgłaszana jako problem. Jacuzzi i balia zewnętrzna w opiniach figurują jako nieczynne. Przy złej pogodzie albo bez własnego transportu oferta rozrywkowa robi się naprawdę skromna.

Wodnik leży w środku sosnowego lasu nad zalewem, kilkanaście kilometrów od Bełchatowa. To lokalizacja dla tych, którzy świadomie szukają odcięcia od cywilizacji: las z trzech stron, zbiornik wodny z czwartej, zero miejskiego zgiełku. Bezpośrednie otoczenie oferuje ścieżki piesze i rowerowe wzdłuż zalewu Słok oraz po okolicznych lasach. Raj dla wędkarzy i aktywnych turystów, którzy nie potrzebują więcej niż dobrego powietrza i kilometrów szlaku. Poza tym w promieniu kilkunastu kilometrów jest elektrownia i kopalnia Bełchatów (dla zainteresowanych industrialnym klimatem regionu), miejscowości Słok i Warzkowizna. Sklepów w pobliżu nie ma. Najbliższy jest oddalony o około 15 km, więc wszystko czego zapomnisz kupić przed przyjazdem, po prostu przepadnie. Bez własnego auta tu nie ma co przyjeżdżać. Taksówka z Bełchatowa (12 km) kosztuje około 70-120 zł w zależności od dnia tygodnia, a żadna linia autobusowa tu nie dociera.