Santana

Santana to mały, kameralny hotel w Beldibi, otoczony górami i zielenią. Widoki na pasmo Taurus są autentycznym atutem tego miejsca i pojawiają się w opiniach konsekwentnie, niezależnie od tego, czy reszta pobytu wypadła dobrze, czy źle. Teren hotelu jest skromny i ciasny, bez rozbudowanej infrastruktury rekreacyjnej w częściach wspólnych. Czystość i stan techniczny obiektu to kwestia mocno podzielona: część gości nie ma zastrzeżeń, część opisuje zaniedbane korytarze, brud na klatkach schodowych i ogólne zużycie techniczne budynków. Wi-Fi jest płatne (około 25 zł za dostęp) i działa zawodnie, co powtarza się w opiniach na tyle często, że trudno to zbagatelizować. Hotel dysponuje też tzw. aneksem (budynek B lub sąsiednie obiekty), do którego część gości jest kierowana przy zameldowaniu zamiast do głównego budynku, co bywa źródłem rozczarowania.

Pokoje w tym obiekcie to prawdziwa loteria. Część gości trafia na czyste, klimatyzowane jednostki z balkonem i widokiem na góry, inni lądują w ciasnych, zaniedbanych pokojach w budynku aneksowym (tzw. blok B lub Sunshine Mir), który jest oddzielnym obiektem kilkadziesiąt metrów od głównego budynku. Problem z przydzielaniem pokoi niezgodnych z rezerwacją pojawia się w opiniach bardzo często i to niezależnie od tego, jak wcześnie dokonano rezerwacji. Łazienki to najsłabszy punkt całego obiektu. Regularnie pojawiają się uwagi o niemożności ustawienia temperatury wody pod prysznicem (skacze między lodowatą a wrzącą), zepsutych kranach, brudnych kabinach prysznicowych i pleśni. Ciśnienie wody bywa bardzo niskie, a przerwy w dostawie wody (w tym ciepłej) to zjawisko, które przewija się w wielu relacjach. Sprzątanie pokoi jest mocno nierówne. Część gości chwali codzienne porządki i wymianę ręczników, inni raportują, że przez kilka dni nikt do pokoju nie zaglądał. Klimatyzacja działa w głównym budynku lepiej niż w aneksie, gdzie bywa głośna lub nieskuteczna. Brak lodówki w pokojach to standard w tym miejscu.

Bufet działa w systemie all-inclusive, ale zakres alkoholu jest mocno okrojony: w cenie dostępne jest wyłącznie wino (czerwone i białe) oraz napoje bezalkoholowe. Piwo i inne alkohole są dodatkowo płatne lub po prostu niedostępne. Wielu gości traktuje to jako zaskoczenie, więc warto wiedzieć to przed przyjazdem. Samo jedzenie jest wyraźnie mocną stroną tego miejsca. Zdecydowana większość gości ocenia je pozytywnie, szczególnie biorąc pod uwagę kategorię i cenę hotelu. Posiłki są świeże, smaczne i przygotowywane z zaangażowaniem. Różnorodność jest umiarkowana (bufet z kilkoma daniami głównymi, sałatki, przystawki, desery), ale jakość regularnie przewyższa oczekiwania. Napoje bezalkoholowe (soki, kawa, herbata) dostępne są przez cały dzień z automatów. Powtarzającym się problemem są kolejki do posiłków, szczególnie w szczycie sezonu. Część gości czekała nawet 30–45 minut, a najpopularniejsze dania potrafiły się kończyć przed zamknięciem bufetu. Śniadania są skromniejsze niż obiad i kolacja.

Basen jest mały i to fakt, który przewija się w niemal każdej opinii. Przy większym obłożeniu hotelu kąpiel zamienia się w slalom między gośćmi, a pływanie w klasycznym sensie odpada. Dzieci mają do dyspozycji strefę płytszą, ale jest ona na tyle skromna, że realnie korzystać z niej może jednocześnie tylko kilkoro maluchów. Plusem jest regularne sprzątanie basenu (goście chwalą czystość wody częściej niż krytykują), a leżaki przy basenie są dostępne, choć przy pełnym hotelu o wolne miejsce bywa trudno.

Plaża w Beldibi to piaszczysto-żwirowa nawierzchnia (drobny kamyczek) z kamienistym wejściem do wody. To standard dla całego regionu Kemer, nie wyjątek. Buty do wody to tutaj absolutny obowiązek, bez nich pierwsze kroki w morzu skończą się skaleczeniem. Hotel dysponuje własną strefą leżakową na plaży z bezpłatnymi leżakami dla gości (potwierdzanymi voucherami), choć leżaki są bez materacy. Dystans od hotelu do morza to realnie 5–7 minut spacerem (350–500 metrów). Część gości odbiera to jako komfortową odległość, część jako minus. Sama plaża jest publiczna i przestronna, z przebieralniami i prysznicami. Woda jest czysta i ciepła, a plaża nie jest zatłoczona. Dla chętnych na alternatywę: około 20 minut spacerem (przez las lub wzdłuż wyschniętego koryta rzeki) znajduje się dzika zatoka przy skałach, warta zachodu.

Brodzik dla dzieci pojawia się w opiniach, ale oceny są zbyt podzielone, by wyciągać jednoznaczne wnioski o jego użyteczności. Kilkoro rodziców podkreśla, że hotel sprawdza się jako baza na rodzinny wypoczynek, a basen (choć mały) jest regularnie czyszczony i utrzymany w dobrej kondycji. Jeśli planujesz wyjazd z małymi dziećmi, weź pod uwagę, że brodzik jest bardzo niewielki i realnie może z niego korzystać tylko jedno lub dwoje maluchów jednocześnie.

Wieczorna dyskoteka to jeden z wyróżników tego miejsca, kilku gości wspomina o niej z entuzjazmem, jednak jest tu poważny haczyk: muzyka gra głośno od 20:00 do 23:00 i nie ma przed nią ucieczki, nawet przy zamkniętych oknach i drzwiach balkonowych. Dla osób szukających spokojnych wieczorów to realne utrudnienie. Poza dyskoteką organizowane są tureckie tańce, śpiewy, karaoke i okazjonalne występy (wspominana tancerka brzucha), co nadaje miejscu klimat bardziej animowanego pensjonatu niż typowego hotelu. Oferta sportowa praktycznie nie istnieje, padła jedynie wzmianka o tenisie organizowanym przez personel, ale to raczej inicjatywa oddolna niż zorganizowany program.

Beldibi to spokojne, kameralne miasteczko w regionie Kemer, z dala od turystycznego tłoku Antalyi. Do centrum Kemer jest kilkanaście minut jazdy, a sama okolica oferuje konkretne opcje dla aktywnych turystów: kanion Göynük, starożytne miasto Fasalis (wejście ok. 50 zł za osobę, warto kupić kartę muzealną), drewniana kolejka linowa Olympos czy tzw. ukryta wioska. Do Antalyi autobus dowiezie w około 30 minut, co otwiera dostęp do plaż Konyaaltı i centrum miasta. Bezpośrednio przy drodze na plażę działa kilka agencji turystycznych oferujących wycieczki po okolicy, więc organizacja wyjść nie wymaga planowania z wyprzedzeniem. W pobliżu hotelu znajdziesz sklepy i targ odzieżowy w zasięgu spaceru, choć ceny na lokalnych bazarach bywają wyraźnie wyższe niż można by się spodziewać (wszystko wyceniane w dolarach).