Ambasciatori (Mediolan)

Ambasciatori stoi w samym sercu Mediolanu, dosłownie kilka minut spacerem od katedry Duomo i głównej arterii handlowej Via Vittorio Emanuele II. To lokalizacja, której nie powstydziłby się żaden hotel w mieście. Budynek ma charakter starej, miejskiej kamienicy i wygląda reprezentacyjnie z zewnątrz, jednak w środku czas wyraźnie stanął w miejscu. Korytarze i części wspólne noszą wyraźne ślady wieloletnich zaległości remontowych: wykładziny są pogięte, poplamione i w wielu miejscach stanowią wręcz zagrożenie potknięciem. Czystość i stan techniczny wspólnych przestrzeni to jeden z najczęściej powtarzających się zarzutów gości i trudno go zbagatelizować przy tej skali opinii. Bar na dachu (11. piętro) z panoramicznym widokiem na sylwetkę Duomo regularnie zbiera pochwały i potrafi uratować wieczór w Mediolanie.

Pokoje to największy znak zapytania w tym hotelu. Standard zakwaterowania jest wyraźnie podzielony: odremontowane jednostki na wyższych piętrach (10. i 11.) trzymają poziom, ale starsza część obiektu to zupełnie inna historia. Przestarzałe meble, zużyte wykładziny, łuszcząca się tapeta i materace, które dawno powinny trafić na wymianę, to realia, z którymi mierzy się spora część gości. Łazienki to osobny rozdział. Powtarzają się skargi na pleśń (szczególnie w wannie i na suficie), zużytą armaturę, odchodzący emaliowany nasyp wanny i prysznicowe zasłony w stanie, który nie przystoi żadnemu hotelowi. Kabiny prysznicowe bywają na tyle małe, że osoby o większej sylwetce mogą mieć realny problem z komfortowym myciem. Klimatyzacja działa zawodnie w znacznej części pokoi, a w sezonie letnim to poważna wada, nie detal. Część gości informowana jest wprost przez personel, że urządzenia są wyłączone do określonego miesiąca. Izolacja akustyczna pokoi jest słaba: ruch uliczny, sąsiedzi, odgłosy z korytarza, to wszystko słychać wyraźnie, szczególnie na niższych piętrach. Jeśli zależy Ci na komforcie zbliżonym do deklarowanych czterech gwiazdek, przy rezerwacji warto wyraźnie dopytać o pokój na jednym z wyższych, odnowionych pięter. Różnica między starą a nową częścią obiektu jest na tyle duża, że to dosłownie dwa różne hotele pod jednym dachem.

Bufet śniadaniowy to jeden z bardziej konsekwentnie chwalonych elementów tego miejsca. Wybór jest szeroki: ciepłe dania, wędliny, sery, pieczywo, słodkości. Jak na włoski hotel, to solidna oferta, choć część gości zwraca uwagę na nierówną jakość wykonania (zimne jajka, wolne uzupełnianie potraw) i skromniejszy wybór dań na ciepło. Bar na dachu, na 11. piętrze, to osobna historia: aperitif z widokiem na katedrę robi wrażenie, a drinki i przekąski (deski serów i wędlin) są na przyzwoitym poziomie. Warto tam zajrzeć wieczorem, o ile pogoda dopisze.

Rzut beretem od katedry Duomo, a dosłownie kilka kroków od Galleria Vittorio Emanuele II – trudno o lepszy punkt wypadowy do zwiedzania Mediolanu. Z hotelu pieszo dotrzesz do wszystkich głównych atrakcji centrum: katedry (2–5 minut), Biblioteki Ambrozjańskiej czy słynnej "Ostatniej Wieczerzy" Leonarda da Vinci. Okolica to turystyczna mekka z dziesiątkami restauracji (część czynna do późnych godzin, co we Włoszech nie jest oczywistością), barów i sklepów w promieniu krótkiego spaceru – od Gucci po Zarę. Metro (San Babila) jest tuż za rogiem, co daje szybki dojazd z lotniska Linate (4–5 przystanków). W pobliżu działa też postój taksówek na Piazza Fontana oraz podziemny parking w odległości około 2 minut spacerem (ok. 25 euro za dobę, czyli około 100 zł).