Best Western Mirage

Best Western Mirage stoi przy Viale Certosa, w zachodniej części Mediolanu. To klasyczna, nieco nostalgiczna konstrukcja z wyraźnym charakterem hotelu biznesowego, zewnętrznie prezentująca się schludnie i nowocześnie. Czystość części wspólnych konsekwentnie zbiera pochwały od gości: nieskazitelny porządek w całym obiekcie, od holu po korytarze. Stan techniczny to już inna historia: wyposażenie i wystrój noszą wyraźne ślady minionej epoki (lata 80.–90.) i od lat czekają na gruntowną modernizację. Klimatyzacja w częściach wspólnych bywa problematyczna, a hałas z ruchliwej ulicy przenika przez słabo wygłuszone okna. Sala śniadaniowa na szóstym piętrze jest przestronna i jasna, z dostępem do tarasu.

Pokoje są przestronne i czyste – to powtarza się w opiniach na tyle konsekwentnie, żeby traktować to jako standard, a nie wyjątek. Łazienki są dobrze wyposażone (kapcie, akcesoria higieniczne, suszarka), choć noszą wyraźne ślady upływu czasu: zużyte płytki, wanna z hydromasażem działająca połowicznie, miejscami ślady wilgoci. Klimatyzacja to największy haczyk tego miejsca – działa według własnego harmonogramu, trudno ją regulować, a w cieplejszych miesiącach może skutecznie uprzykrzyć nocny wypoczynek. Wi-Fi w pokojach bywa niestabilne, co przy dłuższym pobycie służbowym może być realnym problemem. Pokoje od strony głównej ulicy są głośne (hotel nawet dostarcza zatyczki do uszu), więc przy rezerwacji warto dopytać o ekspozycję okien. Meble i wyposażenie są wyraźnie datowane, ale codzienne sprzątanie i ogólna czystość trzymają przyzwoity poziom.

Śniadanie to zdecydowanie najmocniejsza strona tego miejsca. Bufet serwowany na szóstym piętrze regularnie zbiera entuzjastyczne opinie: bogaty wybór opcji słonych i słodkich, świeże produkty, obsługa przy stolikach. To rzadkość w tej klasie cenowej i jeden z głównych powodów, dla których goście wracają. Warto wiedzieć, że śniadanie jest płatne osobno (około 50 zł za osobę), co część gości uznaje za zbyt dużo jak na oferowany standard. Jeden z gości wspomniał o piwie w hotelowej restauracji w cenie około 30 zł za 0,33 l, co zdecydowanie nie zachęca do korzystania z baru na miejscu. Wieczorami hotel nie oferuje pełnej oferty gastronomicznej (brak restauracji czynnej na kolację), więc na obiad czy kolację trzeba wychodzić, choć okolica ma kilka lokalnych opcji w pobliżu.

Siłownia jest dostępna bezpłatnie, ale to mała przestrzeń z podstawowym wyposażeniem. Część gości chwali nowe maszyny Technogym, inni wskazują na brak klimatyzacji i słabe doposażenie, więc oczekiwania warto mieć stonowane. Poza siłownią oferta rozrywkowa na miejscu jest skromna.

Przystanek tramwajowy linii 14 stoi dosłownie naprzeciwko hotelu, co jest jego największym atutem lokalizacyjnym. Tramwajem dotrzesz do okolic Duomo w 25–40 minut (zależnie od oczekiwania na przystanku), a linia 1 kursuje równolegle na sąsiedniej ulicy. Stadion San Siro jest stąd osiągalny w około 10 minut samochodem lub tramwajem z przesiadką na metro, więc hotel jest prawdziwym pewniakiem dla kibiców i fanów koncertów. W pobliżu działa supermarket oraz kilka restauracji otwartych do późnych godzin. Okolica jest spokojna i mieszkalna, zdominowana przez lokalnych mediolańczyków, bez typowego turystycznego zgiełku.